LISTEN · കേൾക്കാം
ഈ ലേഖനം കേൾക്കാം
ഈ ലേഖനത്തിന്റെ മലയാളം ഓഡിയോ ഇതുവരെ ലഭ്യമല്ല.
ലേഖനം കേൾക്കാം
ഈ ബ്രൗസറിൽ ശബ്ദവായന ലഭ്യമല്ല.
100 Orthodox Believer Questions — Question 31
റവ. ഫാ. ജോൺസൺ പുഞ്ചക്കോണം
പ്രധാന വേദഭാഗങ്ങൾ: John 11:17–44; Luke 16:19–31; Luke 20:37–38; Romans 8:38–39; Romans 14:7–9; 1 Corinthians 15:20–26; 2 Timothy 1:16–18; Hebrews 9:27; Revelation 21:1–5; 2 Maccabees 12:38–45.
ആമുഖം: മരണശേഷവും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് എന്തിന്?
ശവസംസ്കാരങ്ങളിലും അനുസ്മരണങ്ങളിലും വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സുറിയാനി സഭ മരിച്ചവരെ ഓർക്കുന്നു. മരണം ക്രിസ്തുവിന്റെ കർത്തൃത്വത്തിനോ സഭയുടെ സ്നേഹത്തിനോ അവസാനമല്ല. പ്രാർത്ഥന മരിച്ചവരെ ദൈവകരുണയിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കലാണ്; അവരുടെ വിധിയെ നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള മാർഗമല്ല.
മരണവും ന്യായവിധിയും
എബ്രായർ 9:27 മരണത്തിന്റെയും ന്യായവിധിയുടെയും ഗൗരവം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ ജീവിതത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം സഭ കുറച്ചുകാണിക്കുകയോ അനുസ്മരണപ്രാർത്ഥനകൾകൊണ്ട് സ്വയമേവ രക്ഷ ലഭിക്കുമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. എന്നാൽ 1 കൊരിന്ത്യർ 15:20–26 ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉയിർപ്പും മരണത്തിന്റെ അന്തിമപരാജയവും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
ക്രിസ്തുസ്നേഹത്തിൽനിന്ന് മരണം വേർപെടുത്തുന്നില്ല
റോമർ 8:38–39 ജീവനും മരണവും ക്രിസ്തുവിലുള്ള ദൈവസ്നേഹത്തിൽനിന്ന് വിശ്വാസികളെ വേർപെടുത്തില്ലെന്ന് പറയുന്നു. റോമർ 14:7–9 നാം ജീവിച്ചാലും മരിച്ചാലും കർത്താവിനുള്ളവരാണെന്നും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെയും മരിച്ചവരുടെയും കർത്താവ് അവിടുന്നാണെന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
ജീവനുള്ളവരുടെ ദൈവം
ലൂക്കോസ് 20:37–38-ൽ പിതാക്കന്മാരെ പരാമർശിച്ച് യേശു ദൈവത്തെ ജീവനുള്ളവരുടെ ദൈവമെന്ന് വിളിക്കുന്നു. ദൈവത്തിനുള്ളവരെ മരണം ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ലെന്ന വിശ്വാസത്തെ ഇത് പിന്തുണയ്ക്കുന്നു; എങ്കിലും മരിച്ചവർക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കണമെന്ന് നേരിട്ട് കല്പിക്കുന്നില്ല.
ലാസറിനെ ഉയിർപ്പിക്കുന്ന ക്രിസ്തു
യോഹന്നാൻ 11:17–44-ൽ യേശു ലാസറിനെ ഉയിർപ്പിക്കുകയും താൻ പുനരുത്ഥാനവും ജീവനുമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മരണത്തിന്മേലുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ അധികാരത്തിന്റെ അടയാളമാണിത്; മരിച്ചവരെക്കുറിച്ചുള്ള ക്രിസ്തീയപ്രത്യാശയുടെ അടിത്തറയും ഇതാണ്.
രണ്ടാം മക്കബായർ പന്ത്രണ്ട്
2 മക്കബായർ 12:38–45 മരിച്ച സൈനികർക്കുവേണ്ടിയുള്ള പ്രാർത്ഥനയും വഴിപാടും ഉയിർപ്പിന്റെ പ്രത്യാശയും വിവരിക്കുന്നു. മക്കബായർ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ കാനോനികസ്ഥാനം ക്രിസ്തീയ പാരമ്പര്യങ്ങൾക്കിടയിൽ വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു. ഈ ഭാഗം പുരാതന സാക്ഷ്യമാണ്; മരണാനന്തരജീവിതത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ വിവരണം അല്ല.
പൗലോസും ഒനേസിഫൊരോസും
2 തിമൊഥെയൊസ് 1:16–18-ൽ ആ നാളിൽ ഒനേസിഫൊരോസിന് കരുണ ലഭിക്കണമെന്ന് പൗലോസ് അപേക്ഷിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം മരിച്ചിരുന്നുവെന്ന് ചിലർ അനുമാനിക്കുമ്പോൾ അങ്ങനെ നേരിട്ട് പറയുന്നില്ലെന്ന് മറ്റുള്ളവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. അതിനാൽ ഇത് നിർണായക തെളിവല്ല; ചർച്ചാവിഷയമായ ഭാഗമാണ്.
ധനവാനും ലാസറും
ലൂക്കോസ് 16:19–31 ന്യായവിധിയെയും ഇപ്പോൾ തന്നെ മാനസാന്തരപ്പെടേണ്ടതിന്റെ അടിയന്തരതയെയും കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. മരണശേഷം ഉറപ്പായ രണ്ടാമവസരം ഉണ്ടെന്ന് ഇത് പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല; സഭയുടെ അനുസ്മരണപ്രാർത്ഥനകളെ നേരിട്ട് ചർച്ച ചെയ്യുന്നതുമില്ല.
പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് മരണശേഷമുള്ള അവസ്ഥ മാറ്റാനാകുമോ?
ഒരു പ്രത്യേക പ്രാർത്ഥന ഒരു ആത്മാവിനെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു എന്ന് കൃത്യമായി അറിയാമെന്ന് അവകാശപ്പെടാതെ പ്രത്യാശയോടും വിനയത്തോടും സഭ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. പ്രാർത്ഥനകളുടെയോ അനുസ്മരണങ്ങളുടെയോ എണ്ണംകൊണ്ട് ദൈവവിധിയെ നിയന്ത്രിക്കാനാവില്ല. മരിച്ചവരെ ദൈവത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നീതിയിലും കരുണയിലും ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നു.
റോമൻ കത്തോലിക്കാ ശുദ്ധീകരണസ്ഥലസിദ്ധാന്തവുമായി തുല്യമല്ല
മരിച്ചവർക്കായുള്ള മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് പ്രാർത്ഥനയെ റോമൻ കത്തോലിക്കാ ശുദ്ധീകരണസ്ഥലസിദ്ധാന്തവുമായി വിമർശനമില്ലാതെ തുല്യമാക്കരുത്. കണക്കാക്കാവുന്ന താൽക്കാലിക ശിക്ഷകളുടെ സംവിധാനമില്ലാതെ കരുണ, കൂട്ടായ്മ, ന്യായവിധി, ഉയിർപ്പ് എന്നിവയ്ക്കാണ് ഓർത്തഡോക്സ് ആരാധനയിൽ ഊന്നൽ.
ആദിമസഭയിലെ അനുസ്മരണം
പുരാതന ക്രിസ്തീയ ശിലാലിഖിതങ്ങളും അനുസ്മരണങ്ങളും ആരാധനാസാക്ഷ്യങ്ങളും മരിച്ചവരെ ഓർത്തിരുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. കാലക്രമത്തിൽ ആചാരങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായി വളർന്നു; ഇന്നത്തെ എല്ലാ വിശദാംശങ്ങളും അപ്പൊസ്തോലികകാലത്ത് അതേ രൂപത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് കരുതരുത്.
യെരൂശലേമിലെ വിശുദ്ധ സിറിൽ
Mystagogical Catecheses 5 കുർബാനാർപ്പണത്തിൽ നിദ്രപ്രാപിച്ചവരെ അനുസ്മരിക്കുന്നതിനെ വിവരിക്കുന്നു. മരിച്ചവർക്കായുള്ള സഭയുടെ പ്രാർത്ഥനാപൂർവമായ അനുസ്മരണത്തിന് നാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രധാന സാക്ഷ്യമാണിത്.
വിശുദ്ധ യോഹന്നാൻ ക്രിസോസ്തോമോസ്
മരിച്ചവരുടെ അനുസ്മരണം, പ്രാർത്ഥന, കാരുണ്യപ്രവൃത്തികൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ക്രിസോസ്തോമോസ് സംസാരിക്കുന്നു. അവ ക്രിസ്തീയസ്നേഹവും ദൈവവിശ്വാസവും പ്രകടമാക്കുന്നു; മാനസാന്തരത്തിനും നീതിയുള്ള ജീവിതത്തിനും പകരമല്ല.
സുറിയാനി ക്രിസ്തീയ പൈതൃകം
വിശുദ്ധ എഫ്രേമിന്റെ വേദാധിഷ്ഠിത കവിതകൾ ഉൾപ്പെടുന്ന സുറിയാനി പാരമ്പര്യം മരണം, ന്യായവിധി, ഉയിർപ്പ് എന്നിവയെ സമ്പന്നമായ പ്രതീകങ്ങളിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മലങ്കരയുടെ പാശ്ചാത്യ സുറിയാനി പൈതൃകം മരിച്ചവർക്കായുള്ള പ്രാർത്ഥനകളെ മരണത്തിന്മേലുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ വിജയത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു.
മലങ്കര സഭയുടെ ശവസംസ്കാര-അനുസ്മരണപ്രാർത്ഥനകൾ
മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സുറിയാനി സഭ അംഗീകൃത ആരാധനാക്രമമനുസരിച്ച് ശവസംസ്കാരങ്ങളിലും അനുസ്മരണങ്ങളിലും വിശുദ്ധ കുർബാനയിലും മരിച്ചവർക്കായി പ്രാർത്ഥിച്ച് ദൈവകരുണയും വിശ്രമവും അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഇവ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രാർത്ഥനകളാണ്; മാന്ത്രികസൂത്രങ്ങളല്ല.
വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ അനുസ്മരണം
കുർബാനയിലെ അനുസ്മരണം ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഐക്യം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും സഭയെ നിലനിർത്തുന്ന ഏകബലിയും ഉയിർപ്പും ഉള്ള കർത്താവിന് മരിച്ചവരെ ഭരമേൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വിശുദ്ധ കുർബാന കുരിശുമരണം ആവർത്തിക്കുന്നില്ല.
അനുസ്മരണദിവസങ്ങൾ എന്തിന്?
അനുസ്മരണങ്ങൾ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും നന്ദിക്കും ആശ്വാസത്തിനും ദാനധർമ്മത്തിനും അവസരം നൽകുന്നു. പ്രാദേശിക ആചാരങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാണ്. ഓരോ ആത്മാവും നിശ്ചിത ദിവസങ്ങളിൽ നിശ്ചിത ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നു എന്ന രീതിയിൽ അവയെ വ്യാഖ്യാനിക്കേണ്ടതില്ല.
മരിച്ചവരുടെ ഓർമ്മയ്ക്കായി കാരുണ്യപ്രവൃത്തികൾ
വിശക്കുന്നവർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുകയും ആവശ്യക്കാരെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് മരിച്ചവരുടെ സ്മരണയ്ക്കായുള്ള യുക്തമായ ക്രിസ്തീയസ്നേഹപ്രവൃത്തികളാണ്. ഇവ രക്ഷ വിലയ്ക്കുവാങ്ങുകയോ ദൈവവിധി മാറ്റാൻ ദൈവത്തെ നിർബന്ധിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.
പ്രത്യക്ഷമായ മാനസാന്തരമില്ലാതെ മരിച്ചവർ
ഭൂമിയിലെ ജീവിതത്തിൽ മാനസാന്തരം അനിവാര്യമാണ്; മരണാനന്തരപ്രാർത്ഥന അതു നീട്ടിവയ്ക്കാനുള്ള ന്യായമാകരുത്. എന്നാൽ മറ്റൊരാളുടെ ഹൃദയം മുഴുവൻ മനുഷ്യർക്ക് അറിയില്ല. വ്യക്തികളുടെ നിത്യവിധിയെക്കുറിച്ച് ഉറപ്പോടെ പ്രഖ്യാപിക്കാതെ സഭയുടെ അജപാലനക്രമം പിന്തുടരണം.
ദൈവത്തിന്റെ നീതിയും കരുണയും
അനീതിയുള്ള ദൈവത്തെ തിരുത്താനോ അവിടുത്തെ വിധിയെ മറികടക്കാനോ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നില്ല. ദൈവനീതിയും കരുണയും ഒരുമിച്ചാണ്. ദൈവം നല്ലവനായതിനാൽ മരിച്ചവരെ അവിടുത്തെ കൈകളിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കുന്നു.
ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്ക് പ്രാർത്ഥന നൽകുന്ന സഹായം
അനുസ്മരണപ്രാർത്ഥന ദുഃഖിതരെ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ക്രിസ്തുവിന്റെ മുമ്പിൽ വേദന സമർപ്പിക്കാനും നന്ദിയും സ്നേഹവും പ്രകടിപ്പിക്കാനും അനുരഞ്ജനം തേടാനും വിശ്വസ്തജീവിതത്തിന്റെ അടിയന്തരത ഓർക്കാനും സഹായിക്കുന്നു. ക്രിസ്തീയപ്രത്യാശ ദുഃഖത്തെ നിഷേധിക്കുന്നില്ല.
ആദരവോടെയുള്ള വിശദീകരണം
മരണത്തിന് ക്രിസ്തുസ്നേഹത്തെ വിച്ഛേദിക്കാനാവാത്തതിനാലാണ് ഓർത്തഡോക്സ് ക്രിസ്ത്യാനികൾ മരിച്ചവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്. വിധിയെ നിയന്ത്രിക്കാമെന്നോ ഓരോ പ്രാർത്ഥനയുടെ ഫലം കൃത്യമായി അറിയാമെന്നോ അവകാശപ്പെടാതെ സഭയുടെ ആരാധനയിൽ അവരെ ഓർക്കുകയും ദൈവകരുണയിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
വേദപഠനചോദ്യങ്ങൾ
എബ്രായർ 9:27-ഉം 1 കൊരിന്ത്യർ 15-ഉം ചേർന്ന് എന്തു പഠിപ്പിക്കുന്നു? റോമർ 8 നമ്മുടെ പ്രത്യാശയെ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു? ലാസറിന്റെ ഉയിർപ്പ് എന്തു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു? 2 മക്കബായർ 12-ന്റെ പ്രാധാന്യം എന്താണ്? ഒനേസിഫൊരോസിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാഗം ചർച്ചാവിഷയമാകുന്നത് എന്തിന്? ലൂക്കോസ് 16 എന്തു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു? കുർബാനയിലെ അനുസ്മരണത്തെക്കുറിച്ച് സിറിൽ എന്തു പറഞ്ഞു? പ്രാർത്ഥന രക്ഷ വാങ്ങുന്നതല്ലാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്? അനുസ്മരണങ്ങൾ സ്നേഹവും മാനസാന്തരവും എങ്ങനെ വളർത്തുന്നു?
സമാപനം: സ്നേഹവും കരുണയും ഉയിർപ്പും
മരണവും ന്യായവിധിയും ഗൗരവമുള്ളതാണ്; എന്നാൽ ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്നു. മരിച്ചവരുടെ വിധി നിയന്ത്രിക്കാമെന്നോ ന്യായവിധി സ്വയമേവ മാറ്റാമെന്നോ സഭ അവകാശപ്പെടുന്നില്ല. സ്നേഹം തുടരുന്നതിനാലും പ്രത്യാശ നിലനിൽക്കുന്നതിനാലും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവ് കരുണാമയനായതിനാലും നാം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
മരിച്ചവർക്കായുള്ള സമാപനപ്രാർത്ഥന
ഞങ്ങളുടെ പുനരുത്ഥാനവും ജീവനുമായ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവേ, മരിച്ചുപോയ മാതാപിതാക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും ഉപകാരികളെയും ഓർക്കണമേ. നിന്റെ കരുണപ്രകാരം അവരുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുകയും നിന്റെ തിരുഹിതപ്രകാരം വിശ്രമം നൽകുകയും ചെയ്യണമേ. ദുഃഖിതരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും മാനസാന്തരം പഠിപ്പിക്കുകയും എല്ലാം പുതുതാക്കുന്ന നാൾവരെ പ്രത്യാശയിൽ നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യണമേ. വിശുദ്ധ മറിയാമിന്റെയും മാർത്തോമ്മാ ശ്ലീഹായുടെയും സകല വിശുദ്ധന്മാരുടെയും പ്രാർത്ഥനകളാൽ കരുണയും സമാധാനവും നൽകണമേ. പിതാവിനോടും പരിശുദ്ധാത്മാവിനോടുംകൂടെ നിനക്കു എന്നേക്കും മഹത്വം. ആമേൻ.
FROM THE ORTHODOX TV ARCHIVE
Love God & Love Life.
PASS IT ON
Share this reflection.
