പാരമ്പര്യത്തിൽ വേരൂന്നി, വിശ്വാസത്തിൽ ഒന്നിച്ച്.
Bible StudyTheology

ഓർത്തഡോക്സ് കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചതുകൊണ്ടുമാത്രം രക്ഷ ലഭിക്കുമോ?

LISTEN · കേൾക്കാം

ഈ ലേഖനം കേൾക്കാം

ഈ ലേഖനത്തിന്റെ മലയാളം ഓഡിയോ ഇതുവരെ ലഭ്യമല്ല.

ലേഖനം കേൾക്കാം

ഈ ബ്രൗസറിൽ ശബ്ദവായന ലഭ്യമല്ല.

ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസികളുടെ 100 ചോദ്യങ്ങൾ — ചോദ്യം 19

റവ. ഫാ. ജോൺസൺ പുഞ്ചക്കോണത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ പരിശോധനയ്ക്കായി തയ്യാറാക്കിയത്

ഓർത്തഡോക്സ് കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചതുകൊണ്ടുമാത്രം രക്ഷ ലഭിക്കുമോ?

ഇല്ല. ഓർത്തഡോക്സ് ക്രിസ്തീയ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു വളരുന്നത് വലിയ അനുഗ്രഹവും ഉത്തരവാദിത്വവുമാണ്. എന്നാൽ കുടുംബപാരമ്പര്യമോ പേരോ സഭാംഗത്വമോ മാത്രം രക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നില്ല. രക്ഷ യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെയുള്ള ദൈവകൃപയുടെ ദാനമാണ്. വിശ്വാസം, അനുതാപം, സഭയുടെ കൂദാശാജീവിതം, സ്നേഹം എന്നിവയിലൂടെ ആ കൃപയോട് നാം പ്രതികരിക്കണം. ഒരാളുടെ അന്തിമവിധി നിശ്ചയിക്കാൻ നമുക്ക് അധികാരമില്ല; ദൈവം ഹൃദയങ്ങളെ അറിയുന്നു.

1. പാരമ്പര്യം അനുഗ്രഹമാണ്; വിശ്വാസത്തിന് പകരമല്ല

ക്രിസ്തീയ മാതാപിതാക്കൾക്ക് മക്കളെ പ്രാർത്ഥനയിലും തിരുവെഴുത്തിലും ആരാധനയിലും വളർത്താം (2 തിമൊഥെയൊസ് 1:5; 3:14–15). എന്നാൽ അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതികളാണെന്ന അവകാശവാദം മാത്രം പോരാ; അനുതാപത്തിന് യോഗ്യമായ ഫലം കായ്ക്കണം എന്ന് സ്നാപകയോഹന്നാൻ പഠിപ്പിച്ചു (മത്തായി 3:8–9). അതുപോലെ ഓർത്തഡോക്സ് പാരമ്പര്യം ക്രിസ്തുവിനെ അനുഗമിക്കുന്ന ജീവിതത്തിന് പകരമാകുന്നില്ല.

2. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ഉപദേശം

വെള്ളത്താലും ആത്മാവിനാലും പുതുജനനം പ്രാപിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത കർത്താവ് പഠിപ്പിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 3:3–5). “കർത്താവേ, കർത്താവേ” എന്നു വിളിക്കുന്ന എല്ലാവരുമല്ല, സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നവരാണ് രാജ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതെന്ന് അവിടുന്നു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു (മത്തായി 7:21). മാമ്മോദീസയുടെ കൃപയിൽ ജീവിക്കുകയും ക്രിസ്തുവിനെ അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യണം.

3. നല്ല പ്രവൃത്തികളിലൂടെ രക്ഷ സമ്പാദിക്കാമോ?

ഇല്ല. വിശ്വാസത്താൽ കൃപയാലാണ് രക്ഷ; അത് പ്രവൃത്തികളുടെ പ്രതിഫലമല്ല (എഫെസ്യർ 2:8–9). എന്നാൽ നാം ക്രിസ്തുവിൽ നല്ല പ്രവൃത്തികൾക്കായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണെന്നും അതേ ഭാഗം പഠിപ്പിക്കുന്നു (എഫെസ്യർ 2:10). നല്ല പ്രവൃത്തികൾ രക്ഷയുടെ വിലയല്ല; ജീവിക്കുന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെയും ദൈവകൃപയോടുള്ള സഹകരണത്തിന്റെയും ഫലമാണ് (യാക്കോബ് 2:17; ഫിലിപ്പിയർ 2:12–13).

4. മാമ്മോദീസയും വിശുദ്ധ കുർബാനയും എന്തുകൊണ്ട് പ്രധാനമാണ്?

മാമ്മോദീസയിലൂടെ ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിലും ഉയിർപ്പിലും നാം പങ്കുചേരുന്നു (റോമർ 6:3–4). വിശുദ്ധ മൂറോനിലൂടെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നു (2 കൊരിന്ത്യർ 1:21–22). വിശുദ്ധ കുർബാന ക്രിസ്തുവുമായും അവിടുത്തെ സഭയുമായുമുള്ള കൂട്ടായ്മയിൽ നമ്മെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു (1 കൊരിന്ത്യർ 10:16–17). എന്നാൽ കൂദാശകൾ സ്വീകരിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രം അനുതാപവും ജീവിതപരിവർത്തനവും അനാവശ്യമാകുന്നില്ല.

5. പള്ളിയിൽ പതിവായി പോകുന്നവനും ക്രിസ്തുവിൽനിന്ന് അകലാമോ?

അതെ. പുറമേയുള്ള മതാചാരങ്ങളോടൊപ്പം അഹങ്കാരവും അനീതിയും ക്ഷമയില്ലായ്മയും നിലനിൽക്കാം. കപടഭക്തിയെ ക്രിസ്തു വിമർശിക്കുന്നു (മത്തായി 23:23–28). ആരാധനയ്ക്കുമുമ്പ് സഹോദരനുമായി അനുരഞ്ജനപ്പെടേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യവും പഠിപ്പിക്കുന്നു (മത്തായി 5:23–24). ആരാധന ജീവിതത്തെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്തണം.

6. അനുതാപം എന്താണ്?

അനുതാപം അഥവാ മെറ്റനോയ ദൈവത്തിലേക്കുള്ള മനസ്സിന്റെയും ജീവിതത്തിന്റെയും തിരിഞ്ഞുവരവാണ്. “മാനസാന്തരപ്പെടുവിൻ” എന്ന ആഹ്വാനത്തോടെയാണ് യേശുവിന്റെ സുവിശേഷപ്രഘോഷണം ആരംഭിക്കുന്നത് (മർക്കോസ് 1:15). പ്രാർത്ഥന, ആത്മപരിശോധന, കുമ്പസാരം, തെറ്റുകൾ തിരുത്തൽ എന്നിവയിലൂടെ ദൈവകരുണയിലേക്ക് മടങ്ങിവരുന്നു (1 യോഹന്നാൻ 1:9). അനുതാപം ഒരു ദിവസത്തെ വികാരമല്ല; ജീവിതകാലം മുഴുവൻ തുടരേണ്ട വഴിയാണ്.

7. പ്രാർത്ഥനയും തിരുവെഴുത്തും ഉപവാസവും

പ്രാർത്ഥന ദൈവബന്ധത്തെ വളർത്തുന്നു (1 തെസ്സലൊനീക്യർ 5:17). തിരുവെഴുത്ത് സൽപ്രവൃത്തികൾക്കായി നമ്മെ ഒരുക്കുന്നു (2 തിമൊഥെയൊസ് 3:16–17). കരുണയോടും വിനയത്തോടും ചേർന്ന ഉപവാസം ഹൃദയത്തെ ശിക്ഷണം ചെയ്യുന്നു (മത്തായി 6:16–18; യെശയ്യാവ് 58:6–7). ഇവ ആത്മീയമേന്മ പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള മാർഗങ്ങളല്ല; കൃപയോട് പ്രതികരിക്കാനുള്ള ശീലങ്ങളാണ്.

8. സ്നേഹം ജീവിക്കുന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ അടയാളം

പരസ്പരം സ്നേഹിക്കണമെന്ന് യേശു കല്പിക്കുന്നു (യോഹന്നാൻ 13:34–35). വിശക്കുന്നവർക്കും രോഗികൾക്കും അപരിചിതർക്കും തടവുകാർക്കും ചെയ്യുന്ന ശുശ്രൂഷ ക്രിസ്തുവിനുതന്നെ ചെയ്യുന്നതാണെന്ന് അവിടുന്നു പഠിപ്പിക്കുന്നു (മത്തായി 25:31–46). പ്രവൃത്തികളില്ലാത്ത വിശ്വാസം മരിച്ചതാണെന്ന് യാക്കോബ് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു (യാക്കോബ് 2:17). സ്നേഹം, സന്തോഷം, സമാധാനം, ക്ഷമ, ദയ തുടങ്ങിയ ആത്മാവിന്റെ ഫലങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ കാണണം (ഗലാത്യർ 5:22–23).

9. വിശ്വാസജീവിതത്തിൽനിന്ന് അകന്നുപോയവർക്ക് പ്രത്യാശയുണ്ടോ?

ഉണ്ട്. മുടിയനായ പുത്രന്റെ ഉപമയിൽ അനുതപിച്ച് മടങ്ങിവരുന്ന മകനെ പിതാവ് സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു (ലൂക്കോസ് 15:11–32). പ്രാർത്ഥനയും ആരാധനയും അവഗണിച്ചവർക്ക് വീണ്ടും ആരംഭിക്കാം. അനുതാപം, വൈദികന്റെ ആത്മീയ മാർഗനിർദേശം, അനുരഞ്ജനം, സഭയുടെ കൂദാശാജീവിതം എന്നിവ മടങ്ങിവരവിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്.

10. ഓർത്തഡോക്സ് കുടുംബങ്ങൾ സ്വയം ചോദിക്കേണ്ടത്

നമ്മുടെ മക്കൾക്ക് ആചാരങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളും മാത്രമാണോ പഠിപ്പിക്കുന്നത്, അതോ സുവിശേഷവും പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ? നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥനയും ക്ഷമയും സേവനവും ഭക്തിപൂർവ്വമായ വിശുദ്ധ കുർബാനാപങ്കാളിത്തവും അവർ കാണുന്നുണ്ടോ? തെറ്റ് സംഭവിക്കുമ്പോൾ നാം അനുതപിക്കുന്നുണ്ടോ? പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ച തിരിച്ചറിവ് ക്രിസ്തുവിലുള്ള ജീവിക്കുന്ന വിശ്വാസമായി വളരണം (ആവർത്തനം 6:6–7; റോമർ 12:1–2).

ഉപസംഹാരം

ഓർത്തഡോക്സ് കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കുന്നത് അനുഗ്രഹമാണ്; രക്ഷയുടെ യാന്ത്രിക ഉറപ്പല്ല. ദൈവകൃപയാൽ അനുതാപത്തിലും വിശുദ്ധ കുർബാനയിലെ കൂട്ടായ്മയിലും വിനയത്തിലും സ്നേഹത്തിലും വളരുന്ന ക്രിസ്തുശിഷ്യരാകാനാണ് സുവിശേഷത്തിന്റെ വിളി. “ഞാൻ ജനനംകൊണ്ട് ഓർത്തഡോക്സാണോ?” എന്നതോടൊപ്പം “ഇന്ന് ഞാൻ യേശുക്രിസ്തുവിനെ അനുഗമിക്കുന്നുണ്ടോ?” എന്നും ചോദിക്കണം.

കൂടുതൽ പഠനത്തിന്: മത്തായി 3:8–9; 7:21; 25:31–46; മർക്കോസ് 1:15; യോഹന്നാൻ 3:3–5; 13:34–35; റോമർ 6:3–4; 12:1–2; എഫെസ്യർ 2:8–10; യാക്കോബ് 2:17; ഗലാത്യർ 5:22–23.

Read in English

FROM THE ORTHODOX TV ARCHIVE

Love God & Love Life.

Original publication

PASS IT ON

Share this reflection.

Email