സങ്കീർത്തനം 23: കർത്താവ് എൻ്റെ ഇടയനാണ്

പിതാവിൻ്റെയും പുത്രൻ്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെയും നാമത്തിൽ. ഒരു ദൈവം. ആമേൻ.

സഹോദരീ സഹോദരന്മാരേ, ഞാൻ ഒരു ചോദ്യത്തിൽ നിന്ന് തുടങ്ങട്ടെ. നിങ്ങൾ ഹൃദ്യമായി പഠിച്ച ആദ്യത്തെ തിരുവെഴുത്ത് ഏതാണ്? ഞങ്ങളിൽ പലർക്കും ഇത് ഇതായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ഇത് കുട്ടിക്കാലത്ത് പഠിച്ചു, ഒരു മുത്തശ്ശിയുടെ കിടക്കയിൽ ഞങ്ങൾ അത് കേട്ടു, ഒരു ശവസംസ്കാര ചടങ്ങിൽ ഞങ്ങൾ അത് കേട്ടു. ഇതിന് ആറ് വാക്യങ്ങൾ മാത്രമേ ദൈർഘ്യമുള്ളൂ, എന്നിട്ടും ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി സഭ ഇത് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു: "കർത്താവ് എന്റെ ഇടയനാകുന്നു; എനിക്കു മുട്ടുണ്ടാകയില്ല."

ഇന്ന് സഭ അത് കേൾക്കുന്നതുപോലെ നാം വേഗത കുറയ്ക്കുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ നാല് ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകും: ഭക്ഷണം നൽകുന്ന ഇടയൻ, താഴ്‌വരയിൽ നമ്മോടൊപ്പം താമസിക്കുന്ന ഇടയൻ, മേശയൊരുക്കുന്ന ഇടയൻ, അവസാനം അവൻ നമ്മെ നയിക്കുന്ന വീട്.

(താൽക്കാലികമായി നിർത്തുക.)

ആദ്യം: നൽകുന്ന ഒരു ഇടയൻ (വാക്യങ്ങൾ 1-3)

ഡേവിഡ് ഇത് എഴുതി. അവൻ രാജാവാകുന്നതിന് മുമ്പ്, അവൻ ഒരു ഇടയ ബാലനായിരുന്നു, ആടുകൾ എങ്ങനെയുള്ളതാണെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു. ആടുകൾ മിടുക്കരല്ല. അവർ അലഞ്ഞുതിരിയുന്നു. പരസഹായമില്ലാതെ അവർക്ക് വെള്ളം കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല. അവർക്ക് സുരക്ഷിതത്വം തോന്നുന്നില്ലെങ്കിൽ അവർ വിശ്രമിക്കാൻ പോലും കിടക്കില്ല. ദാവീദിന് ഇതെല്ലാം അറിയാമായിരുന്നു, എന്നിട്ട് അവൻ സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേക്ക് നോക്കി, ഫലത്തിൽ പറഞ്ഞു: "അത് ഞാനാണ്, കർത്താവാണ് എൻ്റെ ഇടയൻ."

രണ്ട് ചെറിയ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുക. കർത്താവ് എൻ്റെ ഇടയനാണ്. "ഒരു" ഇടയനല്ല, പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ "വിദൂര ഭരണാധികാരി" അല്ല. സ്വർഗ്ഗരാജാവ് വ്യക്തിപരമായി എന്റെ സംരക്ഷണച്ചുമതല ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നു. എന്നിട്ട് വാഗ്ദാനം: "എനിക്കു മുട്ടുണ്ടാകയില്ല." അതിനർത്ഥം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം എനിക്ക് ലഭിക്കും എന്നല്ല. അതിനർത്ഥം എനിക്ക് ശരിക്കും ആവശ്യമുള്ളതൊന്നും നഷ്‌ടപ്പെടില്ല എന്നാണ്.

അപ്പോൾ സങ്കീർത്തനം നമുക്ക് വിശ്രമത്തിൻ്റെ ചിത്രങ്ങൾ നൽകുന്നു. "അവൻ എന്നെ പച്ച പുൽമേടുകളിൽ കിടത്തുന്നു; അവൻ എന്നെ ശാന്തമായ വെള്ളത്തിൻ്റെ അരികിൽ നയിക്കുന്നു." ആടുകൾ പേടിക്കാത്തപ്പോൾ മാത്രമേ കിടക്കുകയുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് ഇടയൻ ആ സമാധാനം ഉണ്ടാക്കണം. സഹോദരീ സഹോദരന്മാരേ, നമ്മിൽ എത്രപേർ ഇപ്പോൾ ശരീരത്തിലും മാത്രമല്ല, ആത്മാവിലും തളർന്നിരിക്കുന്നു? നമ്മുടെ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: "അദ്ധ്വാനിക്കുന്നവരും ഭാരം വഹിക്കുന്നവരുമായ എല്ലാവരേ, എൻ്റെ അടുക്കൽ വരുവിൻ, ഞാൻ നിങ്ങളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാം." മേച്ചിൽപ്പുറമാണ് അവൻ നമ്മെ പോറ്റുന്നത്. മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങളെ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥമായും സഭയുടെ ജീവിതമായും പിതാക്കന്മാർ മനസ്സിലാക്കി, നിശ്ചലമായ ജലത്തെ മാമോദീസയുടെ വെള്ളമായും പരിശുദ്ധാത്മാവിൻ്റെ കൃപയായും മനസ്സിലാക്കി.

അടുത്തത്: "അവൻ എൻ്റെ ആത്മാവിനെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നു." ഇത് മാനസാന്തരത്തിൻ്റെ ഭാഷയാണ്. നമുക്ക് അറിയാവുന്ന ഗ്രീക്ക് പദം മെറ്റാനോയയാണ്, ഒരു തിരിഞ്ഞുനോട്ടം. നമ്മളിൽ ചിലർക്ക് നമ്മൾ വളരെ ദൂരം പിന്നിട്ടതായി തോന്നുന്നു. എന്നാൽ യേശുവിൻ്റെ ഉപമയിലെ ഇടയൻ നഷ്ടപ്പെട്ട ആടുകൾ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി കണ്ടെത്തുന്നതിനായി കാത്തിരിക്കുന്നില്ല. അവൻ പുറത്തുപോയി അത് കണ്ടെത്തി സന്തോഷത്തോടെ ചുമലിൽ വഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് സഭ നമുക്ക് വലിയ നോമ്പും കുമ്പസാരവും ദൈനംദിന പ്രാർത്ഥനയും നൽകുന്നത്: നമ്മെ ലജ്ജിപ്പിക്കാനല്ല, മറിച്ച് ഇടയൻ നമ്മെ തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നതിനാലാണ്.

രണ്ടാമത്: നമ്മോടൊപ്പം നടക്കുന്ന ഒരു ഇടയൻ (വാക്യം 4)

ഇപ്പോൾ സങ്കീർത്തനത്തിൻ്റെ മധ്യത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക. മൂന്ന് വാക്യങ്ങൾക്കായി, ദാവീദ് ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു: "അവൻ എന്നെ കിടത്തുന്നു, അവൻ എന്നെ നയിക്കുന്നു, അവൻ എന്നെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നു." അപ്പോൾ ഇരുണ്ട താഴ്വര വരുന്നു, പെട്ടെന്ന് വ്യാകരണം മാറുന്നു. ഡേവിഡ് "അവൻ" എന്ന് പറയുന്നത് നിർത്തി "നീ" എന്ന് പറയാൻ തുടങ്ങുന്നു: "അതെ, ഞാൻ മരണത്തിൻ്റെ നിഴലിൻ്റെ താഴ്വരയിലൂടെ നടന്നാലും, ഞാൻ ഒരു തിന്മയും ഭയപ്പെടുകയില്ല, കാരണം അങ്ങ് എന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടല്ലോ."

അത് ജീവിതത്തിൽ ആഴത്തിൽ സത്യമാണെന്ന് ഞാൻ കാണുന്നു. കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമാകുമ്പോൾ നമുക്ക് ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാം. കാര്യങ്ങൾ ഭയപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾ അവനോട് സംസാരിക്കും. ഭയം യഥാർത്ഥ പ്രാർത്ഥനയിലേക്കുള്ള വാതിലായി മാറും.

ദാവീദ് പറയാത്തത് നോക്കൂ. താഴ്വര ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നില്ല. ഞാൻ അതിലൂടെ നടന്നാൽ "എങ്കിൽ" എന്ന് അവൻ പറയുന്നില്ല. അവൻ പറയുന്നു "എന്നിരുന്നാലും." നമ്മളോരോരുത്തരും ഏതെങ്കിലുമൊരു താഴ്‌വരയിലൂടെ നടക്കും: ആശുപത്രി ഇടനാഴി, മേശയിലെ ഒഴിഞ്ഞ കസേര, രോഗനിർണയം, ഉറങ്ങാൻ കഴിയാത്ത രാത്രി. സങ്കീർത്തനം താഴ്വരയെ നിഷേധിക്കുന്നില്ല. നമ്മൾ അതിലൂടെ നടക്കുന്നു, അതിനർത്ഥം അതിന് അവസാനമുണ്ട്, നമ്മൾ ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കുന്നില്ല എന്നാണ്.

ഓർത്തഡോക്സ് ക്രിസ്ത്യാനികൾ എന്ന നിലയിൽ, നാം ഈ വാക്യം പാസ്ചയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ വായിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ഇടയൻ നമുക്ക് മുമ്പേ ഈ താഴ്‌വരയിലൂടെ നടന്നുകഴിഞ്ഞു. ക്രിസ്തു മരണത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി, അവിടുന്ന് മരണത്താൽ മരണത്തെ ചവിട്ടിമെതിച്ചു. ഓരോ പാസ്ചയിലും നാം പാടുന്നു: ക്രിസ്തു മരിച്ചവരിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു, ശവകുടീരങ്ങളിലുള്ളവർക്ക് അവൻ ജീവൻ നൽകി. അതിനാൽ, ഒരു ശവസംസ്കാര വേളയിലും നമ്മുടെ വീടുകളിലും പള്ളികളിലും ഈ സങ്കീർത്തനം പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ നാം ഇരുട്ടിൽ വെറുതെ ധൈര്യം നടിക്കുകയല്ല. ഇടയൻ നമുക്കു മുമ്പേ പോയെന്നും, കുരിശിൻ്റെ അടയാളങ്ങളായി പിതാക്കന്മാർ കണ്ട വടിയും കോലും അവൻ്റെ കയ്യിലുണ്ടെന്നും ഞങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുകയാണ്.

അതുകൊണ്ട് വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ ഇവിടെയുണ്ട്. നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുമ്പോൾ, ഈ വാക്കുകൾ സാവധാനം പറയുക, യേശുവിൻ്റെ പ്രാർത്ഥനയിൽ അവരെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുക: "കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു, ദൈവപുത്രാ, എന്നിൽ കരുണയുണ്ടാകേണമേ."

മൂന്നാമത്: ഒരു മേശ വെക്കുന്ന ഒരു ഇടയൻ (വാക്യം 5)

അപ്പോൾ ചിത്രം വീണ്ടും മാറുന്നു. ഇടയൻ ആതിഥേയനാകുന്നു. "എൻ്റെ ശത്രുക്കളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നീ എൻ്റെ മുമ്പിൽ ഒരു മേശ ഒരുക്കുന്നു; നീ എൻ്റെ തലയിൽ എണ്ണ പൂശുന്നു; എൻ്റെ പാനപാത്രം ഒഴുകുന്നു."

പുരാതന ലോകത്ത്, ഒരാളുടെ മേശയിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് അവരുടെ സംരക്ഷണത്തിലായിരുന്നു. നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ മുന്നിൽ, ശാന്തമായി, അവർക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാതെ, ആതിഥേയരുടെ പരിചരണം ഏതൊരു ഭീഷണിയേക്കാളും ശക്തമായിരുന്നു എന്നതിൻ്റെ സൂചനയായിരുന്നു.

ആദിമ സഭ ഈ വാക്യത്തിൽ വിശുദ്ധ രഹസ്യങ്ങൾ കേട്ടു. ജറുസലേമിലെ വിശുദ്ധ സിറിൾ, പുതുതായി സ്നാനമേറ്റവരോട് സംസാരിച്ചു, ഈ സങ്കീർത്തനത്തിൻ്റെ മേശയും പാനപാത്രവും എടുത്ത് വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ നേരിട്ട് പ്രയോഗിച്ചു. പിന്നെ എണ്ണ? മലങ്കര സഭയിൽ നമുക്ക് ആ എണ്ണ അറിയാം. ഞങ്ങൾ മാമ്മോദീസ സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ ഞങ്ങൾ വിശുദ്ധ മൂറോണിൽ മുദ്രയിട്ടു, സഭ രോഗികളെ എണ്ണകൊണ്ട് അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന പാനപാത്രം വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ പാനപാത്രമാണ്, അതിൽ പാപമോചനത്തിനും നിത്യജീവനും ക്രിസ്തുവിൻ്റെ ശരീരവും രക്തവും നാം സ്വീകരിക്കുന്നു.

സഹോദരീ സഹോദരന്മാരേ, നിങ്ങൾ വിശുദ്ധ രഹസ്യങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാൻ നടക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ ഒരു പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നില്ല. അവൻ നിങ്ങൾക്കായി ഒരുക്കിയ ഇടയൻ്റെ മേശയിലാണ് നിങ്ങൾ ഇരിക്കുന്നത്, അവനാണ് ശുശ്രൂഷിക്കുന്നവൻ. അവൻ അത് നമ്മുടെ ശത്രുക്കളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ചെയ്യുന്നു: നമ്മുടെ ആശങ്കകൾ, നമ്മുടെ പരാജയങ്ങൾ, നമ്മുടെ ഭയം, ഇരുട്ടിൻ്റെ ശക്തികൾ. അവരെല്ലാം നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, അവൻ നൽകുന്നതൊന്നും അവർക്ക് തൊടാൻ കഴിയില്ല.

നാലാമത്: നാം എന്നേക്കും വസിക്കുന്ന ഒരു വീട് (വാക്യം 6)

ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഒരു വാക്യത്തോടെയാണ് സങ്കീർത്തനം അവസാനിക്കുന്നത്: "തീർച്ചയായും നന്മയും കരുണയും എൻ്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ എന്നെ പിന്തുടരും, ഞാൻ കർത്താവിൻ്റെ ഭവനത്തിൽ എന്നേക്കും വസിക്കും."

ഇംഗ്ലീഷിൽ "ഫോളോ" എന്ന വാക്ക് സൗമ്യമാണ്. എബ്രായ ഭാഷയിൽ അത് ശക്തമാണ്: നന്മയും കരുണയും എന്നെ പിന്തുടരുന്നു. അവർ എന്നെ വേട്ടയാടുന്നു. അതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക. നാം സാധാരണയായി ദൈവത്തെ പിന്തുടരുന്നവരും, മതിയായവരാകാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരും, പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരുമാണെന്നാണ് നാം സങ്കൽപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാൽ നാം ഓടിപ്പോകുമ്പോഴും ദൈവത്തിൻ്റെ കരുണ നമ്മുടെ പിന്നാലെ ഓടുന്നുവെന്ന് സങ്കീർത്തനം പറയുന്നു. അതാണ് ധൂർത്തനായ പുത്രനിൽ നാം കാണുന്നത്, അവൻ്റെ പിതാവ് അവനെ കാണാൻ റോഡിലൂടെ ഓടുന്നു.

വേട്ടയാടൽ എവിടെ അവസാനിക്കും? കർത്താവിൻ്റെ ഭവനത്തിൽ. ഞങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇത് രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. നമ്മുടെ ആരാധനയിൽ ആകാശവും ഭൂമിയും കണ്ടുമുട്ടുന്ന സഭയാണ്, മാലാഖമാർക്കും വിശുദ്ധന്മാർക്കും ഒപ്പം നാം നിൽക്കുന്നത്. സ്വർഗ്ഗരാജ്യമാണ്, നമുക്കുവേണ്ടി ഒരുക്കുമെന്ന് ക്രിസ്തു വാഗ്ദാനം ചെയ്ത നിരവധി മുറികളുള്ള ഭവനം. നാം നമ്മുടെ വഴി സമ്പാദിക്കുന്നില്ല. ആടുകൾക്കുവേണ്ടി ജീവൻ ബലിയർപ്പിച്ച ഒരു ഇടയനാണ് നമ്മെ കൊണ്ടുവന്നത്.

ഞാൻ ഉപസംഹരിക്കാം: നല്ല ഇടയനായ ക്രിസ്തു

ഞാനത് ഒരുമിച്ച് വരയ്ക്കട്ടെ. ഈ സങ്കീർത്തനം ദാവീദിനെക്കുറിച്ചു മാത്രമല്ല, നമ്മെക്കുറിച്ചു മാത്രമല്ല. സഭ ഓരോ വരിയിലും ക്രിസ്തുവിനെ കേൾക്കുന്നു. അവൻ പറയുന്നു, "ഞാൻ നല്ല ഇടയനാണ്." സ്നാനത്തിൻ്റെ നിശ്ചലമായ വെള്ളത്തിലേക്ക് നമ്മെ നയിക്കുന്നതും, മാനസാന്തരത്തിൽ നമ്മെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതും, മരണത്തിലൂടെ നമ്മുടെ മുൻപിൽ പോകുന്നതും, അവൻ്റെ മേശയിൽ ഭക്ഷണം നൽകുന്നതും, നമ്മെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നതും അവനാണ്.

അതിനാൽ ഈ ആഴ്ച ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചോദിക്കുന്നത് ഇതാ. ആദ്യം, എല്ലാ ദിവസവും രാവിലെ ഈ സങ്കീർത്തനം പ്രാർത്ഥിക്കുക, ഒരു സമയം ഒരു സ്ലോ വാക്യം. രണ്ടാമതായി, ഒരു താഴ്വര വരുമ്പോൾ, നാലാമത്തെ വാക്യം ഉറക്കെ പറയുക. മൂന്നാമതായി, നിങ്ങൾ വിശുദ്ധ കുർബാനയ്ക്ക് വരുമ്പോൾ അത് ആരുടെ മേശയാണെന്ന് ഓർക്കുക. നാലാമതായി, നിങ്ങളുടെ ചുറ്റും നോക്കുക. നമ്മുടെ ഇടവകയിൽ ആരാണ് നഷ്ടപ്പെട്ട ആടുകൾ: ഏകാന്തത, ദുഃഖിതൻ, രോഗി, കുറച്ചുകാലമായി പള്ളിയിൽ പോകാത്തവൻ? അവർക്കുള്ള ഇടയൻ്റെ കരുതലിൻ്റെ ഒരു ചെറിയ അടയാളമായിരിക്കുക.

നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാം.

നല്ല ഇടയനേ, നീ ഞങ്ങളെ ഓരോരുത്തരെയും പേരുകൊണ്ട് അറിയുന്നു. ഞങ്ങൾ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾക്ക് വിശ്രമം നൽകുക. ഞങ്ങൾ വഴിതെറ്റുമ്പോൾ ഞങ്ങളെ തിരികെ കൊണ്ടുവരിക. ഇരുണ്ട താഴ്‌വരകളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ അടുത്തായിരിക്കുക. നിൻ്റെ വിശുദ്ധ മേശയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകേണമേ, നിൻ്റെ ആത്മാവിനാൽ ഞങ്ങളെ അഭിഷേകം ചെയ്യേണമേ, ഞങ്ങളുടെ നാളുകളുടെ അവസാനത്തിൽ ഞങ്ങളെ നിൻ്റെ പിതാവിൻ്റെ ഭവനത്തിൽ കൊണ്ടുവരേണമേ. പിതാവിനും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവിനും മഹത്വം, ഇന്നും എന്നും എന്നും എന്നെന്നേക്കും. ആമേൻ.