ആഗോള സഭയ്ക്ക് പ്രാദേശിക ഇടയന്മാർ: ഒരു മലങ്കര ദർശനം

"ദൈവത്തിൻ്റെ കുടുംബത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തൽ": മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സുറിയാനി സഭയിൽ പ്രാദേശിക പാത്രിയാർക്കൽ നേതൃത്വത്തിനുള്ള ആഹ്വാനം

“എല്ലാ കാര്യങ്ങളും വിനയത്തോടെ ക്രമം പാലിച്ച് ചെയ്യപ്പെടട്ടെ.” – 1 കൊരിന്ത്യര്‍ 14:40

ദൈവപരിപാലനയിൽ, മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സുറിയാനി സഭ കേരളത്തിലെ ഒരു ചെറിയ അപ്പസ്തോലിക സമൂഹത്തിൽ നിന്ന് ഇന്ത്യയിലും ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഭദ്രാസനങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ആഗോള സഭയായി വളർന്നു. ഈ വിപുലീകരണം സഭാനേതൃത്വത്തിൽ നവീകരിക്കപ്പെട്ട വീക്ഷണവും ധീരമായ പ്രവർത്തനവും ആവശ്യപ്പെടുന്നു. മലങ്കര മെത്രാപ്പോലീത്തായുടെയും കാതോലിക്കായുടെയും കാനോനിക അധികാരത്തിന് കീഴിലായിരിക്കെ, പ്രധാന സഭാ പ്രദേശങ്ങളുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട, പ്രാദേശിക പാത്രിയാർക്കീസുമാരെയോ മുതിർന്ന മെത്രാപ്പോലീത്തമാരെയോ വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നത് സഭ പരിഗണിക്കുന്നത് സമയോചിതവും അടിയന്തിരവുമാണ്.

ഈ നിര്‍ദ്ദേശം സ്വാതന്ത്ര്യവും വിഭജനം ഒഴുക്കാതെ, സ്വാഭാവിക വളര്‍ച്ച, തന്ത്രപരമായ ഭരണകൂടം, വിശുദ്ധ വേദഗ്രന്ഥം, സഭാ പതമ്പറമ്പു, ചരിത്രപരമായ ഉദാഹരണങ്ങള്‍ എന്നിവയിലുൾക്കൊണ്ടുള്ള വിശ്വസ്തമായ പാസ്റ്ററൽ പരിചരണത്തെക്കുറിച്ചാണ്.

മേഖലാ മഹാസ്നാപിക മേല്നോട്ടത്തിനുള്ള തിരുവെഴുത്തു അടിസ്ഥാനങ്ങള്‍

പ്രാദേശിക സഭാ നേതൃത്വം എന്ന ആശയം ആദ്യകാല സഭയുടെ ഘടനയിൽ ഉൾച്ചേർന്നതാണ്:

1. അപ്പസ്തോലികമായ പ്രതിനിധി അധികാര മാതൃക

“ഇതിനാല്‍ ഞാന്‍ നിങ്ങളെ ക്രീറ്റ് ദ്വീപില്‍ അയച്ചു; അവിടത്തെ കുറവുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ ക്രമീകരിക്കുകയും, ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരവായി പറഞ്ഞതുപോലെ ഓരോ നഗരത്തിലും മുതിര്‍ന്നവരെ നിഷ്‌ക്രിയമാക്കുകയും ചെയ്യുക.” – തിതസ് 1:5

• ക്രീറ്റിലെ സഭയുടെ മേൽനോട്ടം വഹിക്കാൻ പോൾ ടൈറ്റസിന് അധികാരം നൽകുന്നു. അതുപോലെ, തിമോത്തി എഫേസോസിൻ്റെ ഉത്തരവാദിയായിരുന്നു (1 തിമൊ. 1:3).
• ഇവ മേഖലയിലെ മഹാസ്നാപിക സ്ഥാനങ്ങളായിരുന്നു, അപ്പസ്തോലിക നേതൃത്വത്തിന് കീഴില്‍ ഉപസ്ഥിതമെങ്കിലും, പ്രാദേശിക ഭരണത്തിന് ശക്തി ലഭിച്ചവ.

2. യെരൂശലേമ കൗണ്‍സില്‍ – പ്രവൃത്തികള്‍ 15

• വിശാലമായ സഭയെ ബാധിക്കുന്ന ഉപദേശപരമായ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ അപ്പോസ്തലന്മാരും മൂപ്പന്മാരും ജറുസലേമിൽ ഒത്തുകൂടുന്നു.
• വിശ്വാസത്തില്‍ ഏകതയും ഭരണത്തില്‍ വൈവിധ്യവും സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.
• ഐക്യത്തിന് കോട്ടം തട്ടാതെ മേൽനോട്ടത്തിന് പ്രാദേശിക സംവിധാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിന് സഭയ്ക്ക് ഇത് ഒരു മാതൃകയാണ്.

3. പ്രവാചക ഗ്രന്ഥത്തില്‍ മഹാസ്നാപിക കോളേജ്

"എഫെസൊസിലെ സഭയുടെ ദൂതനോട്... സ്മിർണ... പെർഗമം... തുയത്തിര..." - വെളിപാട് 2-3

• ഏഷ്യാമൈനറിലെ ഏഴ് പള്ളികളിൽ ഓരോന്നിനും ബിഷപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു, ക്രിസ്തു അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
• പ്രാദേശിക മഹാസ്നാപിക ചുമതല ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും, അവര്‍ എല്ലാം ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരു ശരീരത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.

ആദ്യകാല സഭയിലെ ചരിത്രപരമായ മുൻകരുതലുകൾ

1. പെൻ്റാർക്കിയും പുരുഷാധിപത്യവും

അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടോടെ, റോം, കോൺസ്റ്റാൻ്റിനോപ്പിൾ, അലക്സാണ്ട്രിയ, അന്ത്യോക്യ, ജറുസലേം എന്നീ അഞ്ച് പാത്രിയാർക്കേറ്റുകളെ സഭ അംഗീകരിച്ചു. ഓരോരുത്തരും വലിയ സഭാ പ്രദേശങ്ങൾ ഭരിച്ചു, എന്നാൽ എല്ലാവരും ഒരു ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസത്തിലും കൂട്ടായ്മയിലും ഐക്യപ്പെട്ടു.

• ഈ മാതൃക മേഖലാ അന്നപിതാവു സീന്‍ സമവായിക ഏകതയുടെ കീഴില്‍ സഹവാസം സാധ്യമാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു.

2. ഇന്ത്യൻ സാഹചര്യത്തില്‍: മലങ്കര ശിരസ്ഥം വളർച്ച

• മലങ്കര സഭ ആർച്ച്ഡീക്കൻമാരുടെ പ്രാദേശിക നേതൃത്വത്തിൽ നിന്ന് 1912-ൽ കാതോലിക്കേറ്റ് ആയി പരിണമിച്ചു.
• 1958-ൽ, മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സുറിയാനി സഭയുടെ കാനോനിക തലവനായി ഇന്ത്യയുടെ പരമോന്നത നീതിപീഠം പൗരസ്ത്യ കാതോലിക്കായെ അംഗീകരിച്ചു.

വിശാലമായ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ മേഖലകളിലുടനീളം സഭ ഇപ്പോൾ ഏകോപനം, അജപാലന പരിപാലനം, ഭരണപരമായ വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്നു. പ്രാദേശിക സഭകളെ കൂടുതൽ ഫലപ്രദമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനായി പ്രാദേശിക മെട്രോപോളിസുകളെയോ ഗോത്രപിതാക്കന്മാരെയോ ഉയർത്തുന്നതിലാണ് പരിഹാരം.

ആധുനിക സഭാ റിയാലിറ്റി

1. തന്ത്രപരമായ മേഖലാ നേതൃത്വത്തിന്റെ ആവശ്യം

ഇന്ത്യയിലും വിദേശത്തും, രൂപതകൾ ഇപ്പോൾ ചെറിയ ഓട്ടോസെഫാലസ് പള്ളികളോളം വലുതാണ്:

• ഡൽഹി രൂപത: ഏകദേശം 80 ഇടവകകൾ, ഒരു പ്രധാന ദൈവശാസ്ത്ര സെമിനാരി, കൂടാതെ നിരവധി സ്ഥാപനങ്ങളും.
• ബോംബെ, മദ്രാസ് രൂപതകൾ: സവിശേഷമായ ഭാഷാപരവും സാംസ്കാരികവുമായ പശ്ചാത്തലങ്ങളുള്ള വിവിധ സംസ്ഥാനങ്ങളിലായി ആയിരക്കണക്കിന് വിശ്വാസികൾ.
• കൽക്കട്ട രൂപത: വടക്കുകിഴക്കൻ മേഖല, നേപ്പാൾ, ഭൂട്ടാൻ, ആൻഡമാൻ എന്നിവയിലേക്ക് വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നു.
• അമേരിക്കൻ ഡിസോസുകൾ: 100-ത്തിലധികം പള്ളി, പുതുതായി ഉദയിക്കുന്ന ഒരു തലമുറി ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വസ്തർ.

2. പ്രാദേശിക പിതാവിന്റെ മേൽനോട്ടം ഇല്ലാതെയുള്ള വെല്ലുവിളികൾ

• മാന്ത്രിക ശൂനി: ഒരു മേട്രോപൊളിറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളോ രാജ്യങ്ങളോ മുഴുവൻ ട്വൻസ് ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകളെ ഇടയൻ ചെയ്യാൻ യോജ്യതയില്ല.
• ഏഴു­പ്പാടുള്ള പ്രവർത്തനഭാരം: ശാസ്ത്രീയ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ നടത്തിപ്പ്, ആത്മീയ പുരുഷന്മാരുടെ പരിചയമാറ്റം, സംഘർഷം, നിയമപ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് പ്രാദേശിക മുതിർന്ന നേതൃപതിപ്പ് ആവശ്യമാണ്.
• കർമയോഗത്തിൽ വൈകല്യം: തത്ത്വശാസ്ത്രപരമായി ശുദ്ധമായിരുന്നാലും, കേന്ദ്രവത്കൃതമായ തീരുമാനം ഭരണഘടനാപരമായി വൈകിപ്പോകുകയോ, കുറവുപാടായി മാറുകയോ ചെയ്യുന്നു.
• യുവജനങ്ങളുടെ വിദേശപ്പെടുത്തൽ: വിദേശ സമുദായത്തിൽ ശക്തമായ നേതൃത്വം കുറവാകുമ്പോൾ തിരിച്ചറിവ് നഷ്ടം, വിഭജനം എന്നിവ നടക്കുന്നു.

ധൈര്യവും വ്യക്തതയും നിറഞ്ഞ നേതൃത്വംയുടെ ആഹ്വാനം

ഭയം കടുത്തതിലേയ്ക്കുള്ള ബൈബിള്‍ മുന്നറിയിപ്പ്

"ദൈവം നമുക്ക് നൽകിയിരിക്കുന്നത് ഭയത്തിൻ്റെ ആത്മാവല്ല, മറിച്ച് ശക്തിയുടെയും സ്നേഹത്തിൻ്റെയും സുബോധമുള്ള മനസ്സിൻ്റെയും ആത്മാവിനെയാണ്." – 2 തിമൊഥെയൊസ് 1:7

കുറവാണത് തത്ത്വശാസ്ത്രീയ നിയമവാദമോ കർമയോഗപരമായ സാധുതയോ അല്ല, ഭാവിയിലേക്കുള്ള സഭയെ ഇടയാൻ ആവശ്യമുള്ള ധൈര്യവും ദർശനത്തിന്റെ വ്യക്തതയും ആയതാണ്.

• ഈ നിർദേശമൊരു കലാപമല്ല, പക്ഷേ ഒരു അനുസരിച്ച പുതുക്കലാണ്.
• ഇത് സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ കേന്ദ്രവത്കരണം അല്ല, പക്ഷേ മോശമാക്കിയ പാസ്റ്ററൽ പരിപാലനത്തിന്റെ ശക്തീകരണമാണു.

പരിഷദി‑പരിഷദി ഉയർത്തൽ

പര്മദ്മവുമുള്ള ആത്മീയതയുടെ ഉപചര്യയിൽ, ഹൃദയ‑സമ്മേളന ഐക്യത്തിൽ, പരിശുദ്ധ എപ്പിസ്കോപ്പൽ സമവായം അഞ്ച് പ്രാദേശിക പിതാക്കളെ തിരഞ്ഞെടുക്കി, അതിന്റെ ചുമതല:

1. രാജത്വം മുഖ്യനായ കാതോലിക്കോസിന്റെ ആത്മീയ തലവാചകത്തിന് കീഴിൽ സേവിക്കുക.
2. പാസ്റ്ററൽ ഐക്യം, തത്ത്വശാസ്ത്രീയ വിദ്യാഭ്യാസം, മഠപുനർജ്ജീവനം, യുവജന പങ്കാളിത്തം എന്നിവ വളർത്തുക.
3. പ്രാദേശിക സെമിനാറികൾ, കൗൺസിലുകൾ, മിഷൻ ബോർഡുകൾ എന്നിവ സ്ഥാപിക്കുക.

പരിസൂക്ഷ്മതയുടെ സുതമത്വം: വിഭജനം അല്ല, ദൗത്യം

ഈ മാതൃകയിലൂടെ വിദേശാപരമായ എക്ക്ലിയോളജികളെ അനുകരിപ്പിക്കുകയോ, കാതോളിക്കോയുടെ പൂര്‍ണ്ണതയെ അന്തർദ്ദേശീയമാക്കുകയോ ചെയ്യില്ല; മറിച്ച് ഒരു നന്നായി സ്ഥാപിതമായ ഓർത്തഡോക്സ് സിദ്ധാന്തം പിന്തുടരുന്നു:

“ഒറ്റ വിശ്വാസം, ഒറ്റ ആവർജ്ജം, പല ഇടയന്മാർ”

“വറവയുടെ വരവ് കൂടുതലാണു, പക്ഷേ തൊഴിലാളികൾ കുറവാണ്. അതിനാൽ, വറവയുടെ കർത്താവിനോടു പ്രാർത്ഥിച്ച്, അവന്റെ വറവയിൽ തൊഴിലാളികളെ അയയ്‌ക്കണമെന്നു അഭ്യർത്ഥിക്കു.” – മത്തി 9:37-38

നമുക്ക് വിമർശനത്തിന്റെ അല്ലെങ്കിൽ രാഷ്ട്രീയതയുടെ ഭയത്തിൽ നിന്ന് സഭയെ അങാർഭിക്കരുത്. ആളുനിർമിത സഭ, ആവശ്യമുണ്ടായപ്പോൾ (പ്രവൃത്തികൾ 6:1-6) ദൃഢമായി പ്രവർത്തിച്ചു.

പ്രാർത്ഥനാപൂർവമായ അഭിഭാഷണം

മലങ്കര സഭ എപ്പോഴും ശഹീദന്മാർ, ദൗത്യകർമ്മികളുടെയും ധൈര്യവാൻ പരിഷ്ക്കർത്താക്കളുടെയും സഭയായിരുന്നു — സെയ്‌ന്റ് തോമസ് മുതൽ മാർ ദിനോസി൪സ്, പുലിക്കോട്റി ജോസഫ് മാർ ദിനോസി൪സ് മുതൽ കുറുക്കല്ലോലുത്തി തിരുമെനി വരെ.

ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ തലമുറത്തിൻറെ അതേ ധൈര്യവും വ്യക്തതയും കാണിക്കേണ്ടതാനുഭൂതി.

നിർവഹണത്തിൽ, ആത്മീയ ചിന്തയിൽ, അപ്പസ്തോലിക ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ, പ്രാർത്ഥനാപൂർവ്വമായി മുന്നേറാം; ദർശനമുള്ള നേതൃത്വത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കാം, അതുവഴി നമ്മുടെ സഭയുടെ ഐക്യം, വളർച്ച, ആത്മീയ സജീവത ഇന്ത്യയിലും ലോകത്തും ഉറപ്പാക്കാം.

“നിങ്ങളെ മേല്കൊണ്ടിരിക്കുന്നവരെ, ദൈവത്തിന്റെ വാക്ക് നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു നൽകിയവരെ, അവരുടെ വിശ്വാസം നിങ്ങൾക്ക് പിന്തുടരേണ്ടു, അവരുടെ പെരുമാറ്റത്തിന്റെ ഫലം പരിഗണിച്ച്.” – ഹെബ്രു 13:7